Duela gutxi, ETB3 katearen itxieraren inguruko eztabaidak agerian utzi zuen euskarazko eduki sortzaileen eta kontsumitzaileen arteko tentsioa. Nahiz eta hasierako kexen eta sinadura bilketen ondoren egoera bideratu zela zirudien, gizartean euskarazko produktuen beharra ukaezina dela nabarmendu da.

Kultura eta entretenimendua ezinbestekoak dira gizabanakoaren eta gizartearen garapenerako. Horiek gabe, hizkuntza bati oinarrizko zutabe bat kentzea bezalakoa da, eta horrek eragin zuzena du herri nortasunean. Haurren kasuan, adibidez, Go!azen, Shin Chan edo Doraemon bezalako saioak funtsezko erreferentzia kulturalak dira.

Belaunaldi askorentzat, Doremiren Magia, Doraemon-en ahotsa (Ane Aseginolaza), Berebiziko Espioiak-en tresnak, Hartz Txiki-ren abenturak, Sakura, kartak zakura bezalako itzulpenak, Autobus Magikoa eta Andereño Kizkurne, edo Lazkao Txiki-ren aldrebeskeriak, haurtzaroko parte dira. Horrelako edukiak kentzeak arrisku handia dakar hizkuntzaren, kulturaren eta herri nortasunaren ikuspegitik.

Azken gertakariak ez du kasu puntual bat adierazten, baizik eta euskal publikoarekiko dagoen interes falta orokorra. Telebista publikoak herritar guztien zerbitzura egon behar du, eta ez diru-galeren eta irabazien esklabo. Kalitatezko, eskuragarri eta euskalduna den zerbitzua eskaintzea da helburua.