Kataratak, 60 urtetik aurrera ikusmen-galeraren kausa ohikoenetako bat direnak, kristalinoaren opazifikazioa dira, hau da, begiaren lente naturala. Adinarekin, lente hori zurrunago eta opakoago bihurtzen da, gorputzaren zahartze prozesu normalaren parte gisa.
“"Ez da itxaron behar ondo gidatu ezin izateko, argiarekin ondo ez egoteko, aurpegiak ez ezagutzeko eta matrikulak ez ikusteko, lehenago operatu behar da."
Espezialistek azpimarratzen dute ez dela atzeratu behar ebakuntza, ikusmen-galera progresiboa izan arren. Seinale argiak daude, hala nola gidatzean islak eta eraztunak ikustea, kontrastea edo irudiaren sakontasuna galtzea eta ikusteko argi gehiago behar izatea. Katarata gehiegi heldu arte itxaroteak kirurgia zailtzen du, kaltzio gehiago pilatzen baitu eta gogorrago bihurtzen baita, ebakuntza konplexuagoa eginez eta konplikazio arriskua areagotuz.
Kataraten kirurgia anbulatorioa da eta 10 eta 15 minutu artean irauten du. Fakoemultsifikazio teknika erabiltzen da, kristalino opakoa ultrasoinuekin birrintzeko eta lente artifizial garden batekin ordezkatzeko. Anestesia tanta bidez eta sedazio arin batekin egiten da, pazientea eroso egon dadin eta minik ez sentitzeko. Berreskurapena azkarra da, eta paziente askok hurrengo egunean hasten dira ikusten. Hilabete batez hanturaren aurkako eta antibiotiko kolirioak aplikatzea eta esfortzu fisiko bizirik ez egitea gomendatzen da, baina telebista ikusi, paseatu edo irakurri daiteke.
Lente intraokularra aukeratzea funtsezkoa da. Lente monofokalek urrutitik ondo ikusteko aukera ematen dute, baina hurbiletik ikusteko betaurrekoak behar dira. Lente multifokalek edo trifokalek hainbat distantziatako ikusmena zuzentzen dute, baina haloak sor ditzakete. Foku hedatuko lenteak alternatiba bat dira, ikusmen-tarte ona eskaintzen baitute alterazio gutxiagorekin. Aukeraketa pertsonaren bizi-estiloaren eta beharren araberakoa da.
