San Sebastian, 2026ko urriaren 5a. CIC biomaGUNEn egindako ikerketa batek erakusten du manganesoz dopatutako karbono nanodotek potentzial handia dutela erresonantzia magnetikoko irudietan (MRI) kontraste-agente gisa, ehunak hobeto bereizteko eta diagnostiko medikoa errazteko.
Maurizio Prato Ikerbasque irakaslearen laborategian garatutako ~5 nanometroko tamainako nanopartikula esferiko hauek karbonoz osatuta daude, manganeso kantitate txiki batekin. Manganesoa nanohutsaren egituran tinko integratuta dago, eta horrek kontraste bikaina eskaintzen du MRIan, egungo agenteak baino hobea kasu batzuetan.
Gaur egun erabiltzen diren gadolinioan oinarritutako agenteek osasun-arriskuak sor ditzakete giltzurrun-gutxiegitasuna duten pazienteentzat eta ingurumenean iraun dezakete. Horregatik, manganesoa bezalako metal seguruagoak eta eskuragarriagoak bilatzen ari dira.
Ikerlan honek material egonkor, erreproduzigarri eta ondo toleratua sortzea zuen helburu, MRI bidez detekta zitekeena. Nanodotak beraien forma naturalean detekta daitezke, organo edo ehun espezifikora zuzendu beharrik gabe.
Animalia-ereduekin egindako ikerketek erakusten dute nanopartikulak gorputzetik eraginkortasunez kanporatzen direla eta oso biobateragarriak direla, epe luzeko azterketetan ere. Ez da efektu toxiko esanguratsurik hauteman organo nagusietan.
Nanopartikula hauek propietate fluoreszenteak dituzte, eta horrek aukera ematen du beste detekzio-teknika batzuekin erabiltzeko eta irudi-modalitate desberdinak konbinatzeko. Theranostika (diagnostikoa eta terapia konbinatua) aplikazioetarako potentzial handia dute, eta ikertzaileak lanean ari dira funtzio berriak gehitzeko, hala nola minbiziaren aurkako tratamenduak.
