Eibarrek Ahotsak ikuskizunaren estreinaldia izan du, oroimena eta etorkizuna argitu dituen proposamen artistiko gisa. Coliseo antzokian eta Unzaga plazan aurkeztutako lan honek, II. Errepublikaren aldarrikapenaren 95. urteurrenaren baitan, ikusleak hunkitu eta hausnartzera gonbidatu ditu, emakumeen sufragioaren garrantzia nabarmenduz.
Eibarko Udalak antolatutako ekitaldi honek, Kultura eta Ego Ibarra sailetik bultzatuta, erantzun artistiko bikaina izan du. Proiektuaren zuzendariak, iraganeko gertaerak eta egungo emakumeen egoera lotzen dituen kontakizun bat sortu du, Indalecio Ojanguren ek 1933an ateratako argazki ikoniko bat abiapuntu hartuta, non eibartar emakumeak lehen aldiz bozkatzen agertzen diren.
Ikuskizunak 1931 eta 1933 artean Eibarko hiru emakumeren bizipenak irudikatu ditu, garai hartako eraldaketa politiko eta sozialen testuinguruan. Emakumeen sufragio eskubidea ez da kontsigna urrun gisa aurkeztu, baizik eta bizitza errealetan txertatutako lorpen gisa, ikusleentzat hurbil eta ezagugarri bihurtuz.
Ahotsak lanak interpretazioa, musika, kantua eta dantza uztartu ditu, euskal dantza eta dantza garaikidea barne. Horrek dimentsio fisiko eta bisual indartsua eman dio, eskubideen konkista, tentsio historikoa eta itxaropena mugimenduan adieraziz. Coliseo ko emanaldiak esparru intimoagoa eskaini zuen, eta Unzaga koak, berriz, dimentsio zibiko eta irekiagoa, oroimen historikoa herritarrekin zuzenean elkartuz.
Ikuskizunaren balio handienetako bat bere izaera kolektiboa izan da. Kaxa, Os Galaicos eta Kezka bezalako dantza taldeek koreografiak egin zituzten, eta Eibarko hainbat abesbatzetako emakumezko ahotsek soinu bero eta hunkigarria eman zioten. Parte-hartzaileen %98 emakumeak izan ziren, eta horrek lanaren edukiari eta aldarrikatu nahi zuen unibertsoari zentzu naturala eman zion.




