Itsas ekosistema autoktonoa mehatxatzen duen Rugulopteryx okamurae espeziea, jatorriz Asiako urkoa dena, Europan 2002an atzeman zen lehen aldiz Frantziako kostaldean. Ordutik hona, penintsulako hegoaldean zabaldu da, eta orain Gipuzkoako eta Euskal Herriko uretara iritsi da, nahiz eta egoera oraindik ez den hain kritikoa.
Alga hau, marroi okretik berde olibara bitarteko koloreak dituena, 30 cm-rainoko altuera har dezake eta arrokari eta itsas hondarrei atxikita hazten da. Bere hedapen azkarrak eta ingurune propizioa aurkitzeak, bertako espezieak desplazatzera eramaten du, Andaluzian dagoeneko ikusi den bezala, non zenbait zonaldetan alga honek bakarrik osatzen dituen bazterrak.
Iñigo Muxika, Azti ko ikertzaile eta ekologo bentoniko adituak, azaltzen du alga hau morfologikoki bertako Dictyota dichotoma algaren antzekoa dela, baina izaera inbaditzailea duela. Gipuzkoan, Mutriku ko piszina naturaletan eta portuko hondartzan aurkitu dute, baita Orioko eta Hondarribiko jarraipen-lanetan ere, non ia puntu guztietan detektatu den.
Alga hau itsasontzien bidez edo akuikulturako espezieen lekualdatzearen bitartez iritsi daiteke kostaldera. Adibidez, muskuiluak garraiatzean algaren zatiak haien maskaletan itsatsita egon daitezke, eta horrela hedatu daitezke urrunago.
Ugalketa azkarra du, bai mekanismo sexual, asexal zein begetatiboen bidez. Alga zatiak askatzean, hauek substratu egoki bat aurkitu eta hazten hasten dira. Gainera, bertako herbivorek ez dute alga hau jaten, eta horrek bere hedapena errazten du.
Bere hedapen azkarrak bertako espezie eta fauna desplazatzen ditu. Andaluzian, zenbait zonaldetan ia erabat ordezkatu ditu bertako espezieak. Alga hauek kentzea zaila da, bai eskuz egitea ezinezkoa delako, bai tresna mekanikoek bertako algak ere kaltetu edo alga inbaditzailea zati txikiagotan apurtu dezaketelako, bere hedapena are gehiago sustatuz.
