Zumaian “txarraskala” izenez ezagutzen den txori txikiaren ezaugarriak

Txori hori txiki honen izen anitzak, kantu eta elikadura ohiturei lotutakoak, eta bere habitat naturala aztertu dira.

Txori hori txiki baten irudi generikoa, adar batean pausatuta.
IA

Txori hori txiki baten irudi generikoa, adar batean pausatuta.

Zumaian eta inguruetan “txarraskala” izenez ezagutzen den txori txikiak, Serinus serinus espeziekoak, hainbat izen ditu euskaraz, bere kantu eta elikadura ohiturei lotuta.

Zumaian eta inguruetan “txarraskala” deitzen zaion txori txikia, Serinus serinus espeziekoa, kanarioen familiakoa da (Fringillidae Passeriformeak). Euskaraz izen ugari jaso ditu, bi talde nagusitan sailka daitezkeenak: batetik, kantuari lotutakoak, hala nola txirribirri, txirriskala edo ziringarro; bestetik, elikadura ohiturei dagozkionak, arbitxori edo nabazitxori kasu.
Ornitologo batek, 1918ko bere katalogoan, “txoriberde” izena ere jaso zuen txori honentzat, gaztelaniaz “verdecillo” deitzen zaion bezala.
Txori honen arrek papar hori nabarmena izaten dute, batez ere udaberrian. Moko labur eta zabala dute, hazijale izateko egokia, nahiz eta intsektuak eta fruituak ere jaten dituen. Zuhaizti txikiak, landak eta baserri inguruak dira bere habitat gogokoenak. Kantu alai eta xirrixtalari bat du, txorrotxio arin eta sarkorra.

"Artadiko hegazti aipagarrienak honako hauek dira: Kukua (Cuculus canorus), Txarraskala (Serinus serinus), Kaskabeltz haundia (Parus majur), Txepetxa (Troglodites troglodites), Txantxangorria (Erithacus Rubecula) eta Tuntun arrunta (Punella modularis)."

Zumaiako Natur Taldearen aldizkaria