Eusko Jaurlaritzak Plentziako Itsas Estazioaren etorkizuna bermatuko du

Eusko Jaurlaritzak itsas estazioaren kontzesioa berritzea aztertzen du, bere jarduera zientifikoa kostaldeko ingurunean mantentzeko.

Plentziako Itsas Estazioaren irudi historikoa, kostaldean kokatua.
IA

Plentziako Itsas Estazioaren irudi historikoa, kostaldean kokatua.

Eusko Jaurlaritzak Plentziako Itsas Estazioaren etorkizuna argitu du, UPV/EHUren instalazioak kostaldean mantentzeko baimen berri bat tramitatuz, baldintza eta kontrol espezifikoekin.

Plentziako Itsas Estazioaren etorkizuna bermatuta dagoela dirudi, Eusko Jaurlaritzak itsasertzeko espazioa okupatzeko kontzesioa berritzeko bide berri bat ireki baitu. 2007an emandako eta 2022an iraungitako jatorrizko baimenak instalazioak kentzea eskatzen zuen berritu ezean. Hala ere, kostaldearen kudeaketarako eskumenak Eusko Jaurlaritzari transferitu ondoren, autonomia erkidegoko exekutiboak du azken hitza.
Hasiera batean, Estatuko Administrazio Nagusiak luzapena ukatu zuen urtarrilean, paisaiaren gaineko eragina eta itsasertzeko dinamika naturala zaintzeko beharra argudiatuz. Baina, eskumenen transferentziaren ondoren, Eusko Jaurlaritzak baimen alternatibo bat tramitatzea erabaki du, izaera mugatua eta kontrol, segurtasun eta berrikuspen periodikoko neurri espezifikoak betetzearen menpekoa izango dena.

Espedienteak babes tekniko, juridiko eta ondare zabala du, instalazioaren bideragarritasuna bere egungo kokapenean bermatzen duena.

Elikadura, Landa Garapen eta Arrantza Sailaren iturrien arabera, badago marko juridiko bat kontzesioaren baldintzak edo iraupena egokitzeko aukera ematen duena, lehendik dauden eraikinak desagertu beharrik gabe. Horrela, zentroaren presentzia itsas-lehorreko jabari publikoan arautzen da, bere jarduera bermatuz baina parametro erregulatuen barruan. Gainera, txostenek klima-aldaketaren ondorioen ebaluazioa jasotzen dute, itsas mailaren igoerari dagokionez, instalazioen segurtasuna eta epe luzerako operatibitatea bermatzeko jarraipen eta egokitzapen neurriak aurreikusiz.
Espedientean jasotako txostenek eraikinaren balio kulturala ere nabarmentzen dute, Euskal Ondarearen inbentarioan sartzeko proposatua, baita itsas ingurunearekin lotutako proiektu zientifikoak garatzeko duen kokapenaren egokitasuna ere. 1923an sanatorio gisa eraikia, eraikina mende bat baino gehiago darama Plentzia eta Gorlizko hiri-paisaiaren parte izaten. Unibertsitate egoitza gisa egokitzapena jatorrizko egitura errespetatuz egin zen, azalera handitu gabe edo espazio publikoaren okupazio berriak egin gabe.

Jarduera publiko finkatua da, lurraldeari lotua eta eragin positiboa duena arlo zientifiko, hezkuntzako eta sozioekonomikoan.

Plentziako Udalak, berritze eskaera bultzatu zuenak, ekipamenduaren garrantzia defendatu zuen tramitazioan zehar. Udal iturriek azpimarratzen dute zentroak eskualdeko ekonomia urdina dinamizatzeko duen papera, bere eragin zientifiko, hezkuntzako eta sozioekonomiko positiboa nabarmenduz.