Surne Bilbao k aurrekaririk gabeko egoera bizi du, ilusioz eta erantzukizunez betea. Bizkaiko taldea ez da berria kontinente mailako finalak jokatzen, eta, hain zuzen ere, Falco Szombathely ren aurka lortutako garaipena hirugarren aldia da Europako koroa lortzeko azken borrokan parte hartzeko txartela eskuratzen duena. Esperientzia du emaitzen bi muturrak dastatu izanaren inguruan: 2013 an Charleroi n Eurocup eko titulua galdu zuen Lokomotiv Kuban en aurka, eta iaz Tesalonika n FIBA Europe Cup eko garaipena lortu zuen PAOK en aurka, aurten ere aurkari bera izango duela azken fasean.
Hala ere, inoiz ez du izan etxean txapeldun izateko aukera, Queen en We are the Champions abestia megafoniatik entzuten, bere zale leialen babesean, Miribilla ko infernua lehertzen duten 10.000 arimen aurrean. Aurreko denboraldian, Bilbao Arena izan zen Jaume Ponsarnau ren taldeak abantaila eraiki zuen agertokia, gero Palataki sumendian baliatu zuena. Oraingoan, faktoreen ordena aldatu da, eta Bizkaiko taldeak konkista berri bat zerura altxatzeko gunea izan daiteke.
Surne Bilbaok ez du inoiz guardia jaitsi, eta horrek bidean istripu saiakerarik ez izatea ahalbidetu dio, burdinazko eskuarekin jokatu baitu bai final-laurdenetako eta finalerdietako kanporaketetan, bai taldeen faseetan.
Taldeak pribilegio hori gogor lan eginez irabazi du, lehiaketa ezin hobea eginez Peristeri ren aurkako estreinako porrotaren ondoren. Harrezkero, hamabost garaipen jarraian lortu dituzte, sendotasun etengabea erakutsiz eta Ponsarnau k mantra bihurtu duen zerbait: aurkariari errespetua, nor den ere, arrakastarako biderik onena baita. Surne Bilbao k ez du inoiz guardia jaitsi, eta horrek bidean istripu saiakerarik ez izatea ahalbidetu dio, burdinazko eskuarekin jokatu baitu bai final-laurdenetako eta finalerdietako kanporaketetan Aliaga Petkimspor eta Falco Szombathely ren aurka, bai taldeen faseetan, non alde handiak egon diren aurkari askoren aurrean.
FIBA Europe Cup eko maila hori da, ez gehiago ez gutxiago, baina zentzugabea da ukatzea talde berak bi final jarraian jokatzeak duen meritua, behin egitea ere oso zaila denean. Galdetu bestela Sito Alonso ren UCAM Murcia ri, Liga Endesa ko hirugarren sailkatua 25 jardunaldi jokatu ondoren, Kosner Baskonia, Barça, La Laguna Tenerife edo Unicaja bezalako taldeen aurretik. Hauek ezin izan zioten buelta eman PAOK en aurkako sei puntuko desabantailari Tesalonika n, eta finalerdietan geratu ziren, nahiz eta itzulerako partida 89-85 irabazi.
Bide batez, Surne Bilbao k greziarren aurka jokatu behar izan zuen jada taldeen bigarren fasean, eta bi konpromisoetan garaile atera zen —Miribilla n 95-73 ko garaipen ikusgarria eta kanpoan 87-88 ko garaipen estua—. Hala ere, final handian urtarrilean eta otsailean baino askoz ere aurkari sendoago eta hobeto armatuagoa aurkituko du, orduan aldaketa garrantzitsu ugari izan baitziren haien plantillan. Patrick Beverley, Timmy Allen, Breein Tyree edo Clifford Omoruyi bezalako jokalariak iritsi berriak ziren, eta oraindik taldeko engranajeak eraiki eta sendotu behar zituzten, gaur egun egoera ezin hobean daudela ikusten baita.
PAOK ek, ia mende bat duen saskibaloi atala duen erakundeak, bi Greziako Liga, beste hainbeste Kopa, Korac Kopa bat eta Saporta Kopa bat bere erakusleihoetan, bere webgune ofizialean “konkista historikotzat” jo du finala errepikatzea eta aurreko edizioko arantza kentzeko aukera izatea. Mendekatzeko gogoak are arriskutsuago bihurtzen ditu greziarrak, baina Bizkaiko taldean iaz Palataki izoztu zuten jokalari askok jarraitzen dute —Melwin Pantzar, Harald Frey, Amar Sylla, Tryggvi Hlinason eta Bassala Bagayoko—, orduan haien zale sutsuak antzinako loria etxean berreskuratzearekin amesten zutenean. Orain protagonistak mantentzen dira, baita agertokiak ere, baina Surne Bilbao k irabazi du bere jendearen aurrean txapeldun izateko aukera.
