Bilboko atxiloketen jatorriari buruzko eztabaida piztu da

Udaltzaingoaren txosten batek atxilotuen %53 magrebtarrak direla erakusten du, eta horrek eztabaida sortu du Eusko Jaurlaritzaren eta Bilboko Udalaren artean.

Irudi generikoa: gaueko argi gorri-urdinak asfalto bustian.
IA

Irudi generikoa: gaueko argi gorri-urdinak asfalto bustian.

Bilboko Udaltzaingoaren txosten batek agerian utzi du hirian egindako atxiloketen ia erdiak magrebtarrak direla, eta horrek eztabaida politiko eta judizial bizia piztu du.

Bilboko Udaltzaingoaren txosten batek agerian utzi du hirian egindako atxiloketen ia erdiak magrebtarrak direla, eta horrek eztabaida politiko eta judizial bizia piztu du.
Txostenaren arabera, atxilotuen %53,3 jatorri magrebtarrekoak edo ipar afrikarrak dira, zehazki, %28,6 marokoarrak eta %24,9 aljeriarrak. Horren aurrean, %25,6 bertokoak dira. Datu hauek Eusko Jaurlaritzaren Segurtasun Sailak apirilean argitaratutako Euskadiko atxilotuen estatistiken antzekoak dira.
Datu horien argitalpenak eztabaida sortu du Euskadiko erakundeen artean, bereziki Eusko Jaurlaritzaren, Imanol Pradales lehendakaria eta Bingen Zupiria Segurtasun sailburua buru direla, eta Bilboko, Barakaldoko eta beste udalerri batzuetako udalek, Juan Mari Aburto eta Amaia del Campo alkateek gidatuta. Udalerri horiek, gainera, alderdi politiko berekoak dira, PNV, PSEren babesarekin tokiko gobernuetan.
Justiziaren ikuspegitik, Euskadiko Auzitegi Goreneko presidentea, Iñaki Subijana, erabaki horren aurka agertu da, "estigmatizazio arrisku handiagoa" sortzen duelakoan. Aldiz, Barakaldoko epaile dekanoak, Sylvia Martín Blanco, uste du atxilotuen jatorriaren berri ematea "gardentasun ariketa" dela eta "gizarteak eskubidea" duela jakiteko.
Txostenak, gainera, berrikuntzaren fenomenoa aztertzen du. 2025ean Bilbon atxilotutako 1.525 pertsonetatik, 275 errepikatu zuten, eta 1.250entzat lehen aldia zen. Atxilotu gehien dituztenen artean, magrebtarrak dira nagusi, %64,25 baitira errepikatuenak.
Delituen tipologien artean, ondarearen aurkako delituak dira ohikoenak, jarraian erreklamazio judizialak, eta gero indarkeriazko edo larderiazko lapurretak. Halaber, osasun publikoaren, atentatuen edo desobedientzia larrien aurkako delituak, eta genero indarkeriako kasuak ere aipatu dira.