Dokumentalak Luzia Urigoitia gazte otxandiarraren heriotza du ardatz, 1987an 28 urte zituela hil zena, Guardia Zibilak ETAren Donostia komandoa desegiteko operazio batean. Gertaerak Pasaiako Trintxerpe auzoko (Gipuzkoa) etxebizitza batean izan ziren, beste kide batzuekin batera.
Filmaren narrazioa, batez ere, Urigoitiaren familiaren akusazio partikularraren inguruan antolatuta dago, kasuan parte hartu zuen abokatu baten gidaritzapean. Gainera, kasuan zuzenean parte hartu zuen forentse baten testigantza jasotzen du, eta kazetari baten ahotsa ere bai, hark urte batzuk geroago kasua berriro aztertu baitzuen, memoria politikoaren eta euskal gatazkaren kontakizunaren inguruko eztabaidari erakarrita.
Ez du soilik Urigoitiaren heriotzaren auzi juridikoa aztertzen, baizik eta euskal historia garaikidearen zenbait pasarte kontatzeko zailtasunetan ere sakontzen du, non memoria alderdien interesek zipriztinduta baitagoen.
Dokumentalak Urigoitiaren heriotzaren auzi juridikoa baino haratago doa, euskal historia garaikideko pasarte batzuk kontatzeko zailtasunak ere aztertuz, non memoria interes politikoek baldintzatzen duten.
