Donostiako apezpikuak etorkinei harrera egiteko deia egin du, beldurra eta aurreiritziak baztertuz

Fernando Prado apezpikuak gutun pastoral zabala argitaratu du, etorkinen integrazioa eta elkarrekiko errespetua azpimarratuz.

Irudi generikoa: Eskua erlijio-objektu bat duela, jendearen hurbileko argazkia.
IA

Irudi generikoa: Eskua erlijio-objektu bat duela, jendearen hurbileko argazkia.

Donostiako apezpikuak, Fernando Prado, gutun pastoral bat sinatu du, fededunei "beldurrak edo aurreiritziek" beren bizitzak eta gizarte-bizikidetza ez gidatzea eskatuz, batez ere etorkinen gaian.

Fernando Prado Donostiako apezpikuak gutun pastoral zabala argitaratu du, bere elizbarrutiko fededunei dei eginez, etorkinen gaiaren aurrean, "beldurrak edo aurreiritziek" beren bizitzak eta gizarte-bizikidetza ez gidatzeko. Gainera, harreman hori "elkarrekikotasun aliantza" batean oinarritu behar dela ohartarazi du.
"Ez bihotza gogortzera gonbidatzen zaituztet, errealitateari egiaz, bai, baina baita errukiz ere begiratzera", nabarmendu du Pradok 'Gure anai migratzaileak' izeneko hamasei orrialdeko testuan. Bertan, migratzaileei ere esan die Gipuzkoako elizak haiekin "ibili nahi" duela.
"Gure artean errespetua, justizia, hurbiltasuna eta itxaropena aurkitzea nahi du. Komunitatearen parte sentitzea nahi du. Zuen fedeaz, zuen indarraz eta zuen borrokarako gaitasunaz ere ikasi nahi du", azpimarratu du.
Apezpiku donostiarrak adierazi du etorkinen gaia egunotan "berezi aktualitatea" hartzen duela, ekainaren 30ean amaitzen baita Espainiako Gobernuak ezarritako epea pertsona migratzaileen administrazio-erregularizazio apartekoetarako. Horren aurrean, Aita Santu Leon XIV.aren bisitan egindako diskurtsoak "ongietorri" egiteko deia egin du.
"Pertsona migratzaileez hitz egiten dugunean, ez dugu zifraz, espedientezez, portzentajez edo fluxuez hitz egiten. Aurpegiez, izenez, istorioez, zauriez, duintasunaz eta itxaropenez hitz egiten dugu", nabarmendu du Pradok.
Gaineratu du etorkizuna "errealitate konplexu eta delikatua" dela, eta "ez dela esaldi errazekin edo onginahizko sentimenduekin konpontzen". "Ezta ere, berezko errefusatze batetik, orokortze bidegabe batetik edo irizpide politiko eta sozial bihurtutako beldurretik aurre egin", esan du.
"Migratzailea ez da soilik 'artatu' beharreko norbait. Aitzitik, aitortu, entzun, maitatu eta gure bizitzan txertatu behar den norbait da", gaineratu du.
Bestalde, ohartarazi du "benetako anaitasuna ez dela pasiboa, elkarrekikotasun aliantza batean oinarritu behar dela" eta, "zalantzarik gabe, integrazioak ahalegin partekatua eskatzen duela."
"Ongietorria ematen duen gizarteak moralki betebeharra du iristen dena babestu eta sustatzeko, iristen denak, bere duintasunaren eta ondasun komunarekiko erantzukidetasunaren indarrez, hartzen duen herriaren legeak eta bizikidetza errespetatzeko betebeharra hartu behar du. Ez dugu baztertzeko eskatzen; erantzukidetasun batera deitzen dugu elkarrekin komunitate justu bat eraikitzeko, bakean bizitzeko eta denok oparotasuna aurkitzeko", azpimarratu du.
Ziurtatu du "politika arduratsuak, bide legal argiak, prozedura arinak, baliabide nahikoak, etxebizitza, hezkuntza, formakuntza, laneratzea, adingabe eta gazte zaurgarrien arreta, eta, batez ere, administrazioen arteko koordinazio ezinbestekoa" behar direla.
"Koordinazio falta nabarmenagoa ikusten da gazte horien kalean edo muturreko zaurgarritasunean dauden egoeren presentzia oso desorekatuta dagoenean gure Gipuzkoako lurraldean. Biziraupen arrazoi ulergarriengatik, hiriburuan eta herri handienetan kontzentratzen dira, zerbitzu gehiago eta bizimodua 'bilatzeko' eta laguntza puntualak aurkitzeko aukera gehiago baitago. Honek desoreka erreala sortzen du udalerrien artean eta erantzun partekatuak, proportzionalak eta solidarioak eskatzen ditu, presio handiagoa jasaten duten komunitateak bakarrik utzi gabe", nabarmendu du.
Bere iritziz, "aspalditik gure artean dauden pertsona askorentzat erregularizazio justuetarako bideak irekitzea erantzukizun etiko, sozial eta politikoaren neurria da."
"Ez da legea saihesteko kontua, baizik eta legeak egoera inhumanoak kronifikatu ez ditzan ekiditea, esplotazioa sustatu edo milaka pertsona ikusezintasun batera kondenatu ez ditzan. Gure gisako gizarte batek ez luke jasan behar milaka pertsona administrazio-limbo ez ziur, motel eta tortuoso batean bizitzea, non baimenak inoiz iristen ez direla dirudien, beldurraren, gehiegikeriaren edo arbitrarietatearen mendean", dio.
Eta gaineratu du martxan jarritako aparteko erregularizazioak "beren eskubideak gehiago aitortzen lagunduko" duela. "Erregularizatzea, ordenatzea, integratzea eta eskubide eta betebeharrak aitortzea ere ondasun komunaren parte da", azpimarratu du.