Garai inguruko Samartin auzoko ahizpen eta haien ondorengoen bizipenak jaso ditu Josu Salegik egindako bertso-bilduma honek. Lau belaunalditako emakumeen istorioak, lanak eta eguneroko esperientziak islatzen dira, haien oroitzapenak eta kantatzeko gogoa nabarmenduz.

Bildumak, Maxen inguruko etxe batean hasita, bost ahizpen eta biloben kontakizunak biltzen ditu. Begoña, Arantxa, Maria Pilar, Mailu eta Urrategi dira protagonistak, bakoitzak bere familiaren eta bizitzaren alderdiak kontatzen dituelarik.

Lanaren gogortasuna nabarmentzen da, bereziki Marixaren eta Joxe Luixen kasuan, 'casas baratas'-etan lan egin eta hamahiru seme-alaba hazteko izan zuten esfortzua deskribatuz. Amek etxean zein kanpoan egindako lanak, eta baita gizartean emakumeek izan zuten parte hartzea ere azaltzen dira, 'sección femenina'-ren bidezko jertse eta saionak josten edo parterako lanetan arituz.

Umetako jolasak eta oroitzapenak ere lekua hartzen dute, hala nola sokarantza, zapoka, kanikak edo intxaurrak. Samartingo kanpaiak jotzea eta 'Relojoko' dorrearen urteroko ekitaldiak ere gogoratzen dira, baita gazteen heziketa politikoa eta geroko lanbideak ere.

Bildumak, oro har, garai bateko bizimodua erakusten du, lanaren eta familiaren garrantzia azpimarratuz, eta emakume hauen omenezko kantak eskainiz.