Idazle batek Aiarako jaietako pregoia irakurtzeko ardura hartu du, ilusioz eta bertigo puntu batekin. Bere hitzaldian, jaiak nola bizi dituen eta eskualdearekiko duen lotura pertsonala azalduko du. Nahiz eta Amurriokoa izan jatorriz, Aiara bere etxe bihurtu du hamabost urte zituenetik, eta bertan bizi nahi du etorkizunean ere.
Pregoilari izateko hautaketa, neurri handi batean, eskualdearekiko duen konpromisoari eta bere literatur lanetan Aiararen ezagutzan egindako ekarpenari zor zaio. Idazleak azpimarratu duenez, bertan sustraitu da eta bere lanek eskualdeko edertasuna eta ondarea zabaltzen lagundu dute.
“"Hemen egin ditut sustraiak eta hemengoa naiz, ondorioz. Txikitan ez nuen susmorik zenbat maitatuko nituen herri hauek. Liburuetan ere hori agertzen da eta etorkizunean ere horrela izango da. Gauza eder asko ditugu Aiaran eta hori zabaldu behar dugu."
Bere ibilbide literarioa haurrentzako literaturarekin hasi zen, dolu prozesuetan laguntzeko helburuarekin, Haizene eta oroitzapenen indarra lanarekin. Ondoren, Aialur: Maroñoko sekretua argitaratu zuen, Maroñon kokatutako fantasiazko mundu bat sortuz. Lan honek harrera bikaina izan du eskualdeko eskoletan, eta guraso asko animatu ditu Maroño bisitatzera.
Gaur egun, helduentzako literaturan murgilduta dago, eta bere azken eleberriak, Cuando el bosque recuerde, euskal mitologia du ardatz. Idazleak euskal ondarea, kultura eta sustraiak landu eta mantentzearen garrantzia azpimarratzen du, sarritan kanpoko erreferenteak bilatzen baitira bertako aberastasuna alde batera utzita. Bere lanetan, Basajaun, Mari, Sugaar eta Akerbeltz bezalako pertsonaia mitologikoak gaur egungo mundura ekartzen ditu.
Iaz, Euskadi Literaturaren Sariaren epaimahaian parte hartu zuen eleberrien atalean, eta esperientzia aberasgarria izan zela adierazi du, euskal literatura hobeto ezagutzeko aukera emanez. Etorkizunari begira, bi eleberri proiektu berri ditu esku artean, eta Aialur-en bigarren atala ere idazten ari da.
