Markel Sanchezek bere lehenengo nobela, Sorbatza, kaleratu zuen apirilean. Eleberriak etorkizun bateko gizartea irudikatzen du, non kapitalismoa eta zapalkuntza nagusiak gaindituta dauden. Bertan, gazteek Sorbatza kolektiboa sortzen dute, artearen bitartez mundu askeago bati ateak zabaltzeko asmoz, belaunaldi arteko gatazkak eta sormenaren inguruko eztabaidak jorratuz.

Sortze prozesua hiru urtekoa izan da, eta Sanchezek proiektua literatur beka baterako sortu zuen. Nahiz eta beka ez irabazi, Xabier Mendiguren (Elkar argitaletxea) animatu zitzaion nobela garatzera. Eleberria 2.054. urtean kokatzen da, mundu mailako eraldaketa baten ondoren, eta heriotza arraro baten inguruko ikerketa bat du ardatz, non Sorbatza kolektiboko kideak diren susmagarri nagusiak.

Nobela Auskalerrira eramana da, etorkizuneko Euskal Herri imajinario batera, eta Harkaitz Canok idatzitako hitzaurrea du. Sanchezen arabera, Sorbatza antiutopikoa da, izan ere, gaur egungo ikuspuntutik utopia dirudien gizarte eredua gazteek inpugnatuko dute, belaunaldi arteko gatazka sortuz.

Liburua ikerketa baten emaitza gisa aurkezten da, pertsonaien testigantzekin osatua. Eleberri korala da, hainbat gai jorratzen dituena, hala nola belaunaldi talka, boterea, egoa, artea eta sorkuntza. Sanchezek lilura txertatzen ahalegindu da, gaur egungo gizartean zaila den sentimendua.