Getariako Udalak eta Eusko Jaurlaritzako Portu eta Itsas Gaietako Zuzendaritzak sustatutako proiektu baten bidez, Santos Bregaña artistak Artzapeko petrilean instalatu duen obra berriak herritarrentzat esanguratsua den espazio honetan memoria kolektiboa, itsas ondarea eta arte garaikidea uztartzen ditu.
Obraren abiapuntua Artzapeko petrilean belaunaldiz belaunaldi errepikatu zen keinu xume baina adierazgarria izan da: arrantzaleek bertan zorrozten zituzten labanak, itsasoari begira, arrantzara irten aurretik edo eguneroko kontuez solasean ari zirela. Harriaren eta labanaren arteko igurtzi horretan oinarrituta, Bregañak metala, harria, idazkera eta musika uztartzen dituen proposamen artistikoa garatu du.
Artzape Getariako itsas historiaren parte da, mendeetan zehar bertan elkarlotu baitira harresia, moila eta eguneroko bizitza. Gaur egun ikus daitekeen petrila ez da jatorrizkoa, baina Getariaren historiari beste geruza bat gehitzen dio. Belaunaldiz belaunaldi, arrantzaleek petrila erabili zuten labanak zorrozteko, solasean aritzeko eta itsasoaren egoerari adi egoteko. Keinu horrek arrastoa utzi zuen harrian, eta horretatik abiatu da Bregaña obra sortzeko, arrantzaleak zuzenean irudikatu gabe.
Harresiaren mendebaldean kokatutako eskultura-multzoa brontzezko lau piezak osatzen dute. Forma higatu eta leunduek haitzak, itsasoko aztarnak edo amarratze-elementuak ekartzen dituzte gogora. Irudi irekiak dira, interpretazio anitzetarako bidea ematen dutenak. Gainera, Tomas Garbizuren Getaria piezaren partituratik abiatuta sortutako esku-hartzea ere badu obrak; horman grabatutako lerroek musikaren adierazpen grafikoa eskaintzen dute, horma bera partitura bihurtuz.
Proiektuaren berezitasunetako bat da ez dela iraganeko ohitura bat gogoraraztera mugatzen. Obran txertatutako kare-harrizko elementuek aukera ematen dute gaur egun ere labanak zorrozteko, Artzapeko arrantzaleek urte luzez egin zuten bezala. Esku-hartzeak herritarrak eta bisitariak keinu historiko hori berriro egitera gonbidatzen ditu.
