EHUko SAREN taldeak hirien bero-arriskua neurtzeko metodologia berria garatu du

Metodologia berriak eraikinen eta gune publikoen zaurgarritasuna mapatzen du, egokitzapen-neurriak lehentasunean aplikatzeko.

Irudi generikoa: Hirigintza-eredu bat bero-arriskua erakusten duena, euskal arkitekturako elementuekin.
AA

Irudi generikoa: Hirigintza-eredu bat bero-arriskua erakusten duena, euskal arkitekturako elementuekin.

EHUko SAREN taldeak, Leire Garmendia irakaslearen gidaritzapean, metodologia bat garatu du hirietako eraikinek eta gune publikoek beroaldietan duten zaurgarritasuna neurtzeko, Bilbon, Madrilen eta Cáceresen aplikatua.

Klima-aldaketaren ondorioz gero eta ohikoagoak eta gogorragoak diren bero-boladek hirien bizigarritasunean eragin zuzena dute. Horren aurrean, EHUko SAREN (Sustainable And Resilient built ENvironment) ikerketa-taldeak, Irantzu Álvarez eta Laura Quesada ikertzaileen parte-hartzearekin, tresna bat sortu du eraikinen eta espazio publiko irekien zaurgarritasuna ebaluatzeko. Metodologia hau Espainiako Zientzia eta Berrikuntza Ministerioak diruz lagundutako OLADAPT proiektuaren barruan kokatzen da, hainbat unibertsitate eta erakunderekin elkarlanean.
Irantzu Álvarezek azaldu duenez, arriskua ez da soilik tenperaturarekin neurtzen, dimentsio anitzekoa da. "Aztertzen ari gara hiri mailan beroaldiek duten arriskuaren dimentsio eta eskala anitzeko ebaluazioa nola egin", adierazi du. Laura Quesadak gaineratu duenez, "hiriko eraikin eta gune ireki bakoitzak zer zaurgarritasun duen neurtu dugu, Bilbon, Madrilen eta Cáceresen". Metodologia honek zaurgarritasun-mapak sortzen ditu, egokitzapen-neurriak lehentasunez non aplikatu erabakitzen laguntzeko.
Ikerketak agerian utzi du aldagai sozioekonomikoek eta hiri-ehunaren ezaugarriek eragin handia dutela zaurgarritasunean. "Askoz ere zaurgarriagoak dira errenta baxuko pertsonak, adinekoak eta abar", diote ikertzaileek. Eraikinaren eta ingurunearen arteko erlazioa ere aztertu da; adibidez, eraikinak beroarekiko sentikorrak izan arren, bertan bizi direnek babesteko gaitasun ekonomikoa izatea edo inguruan berdeguneak eta itzalak izatea kontuan hartu da.
Metodologia hau, EHUko SAREN taldearen arabera, "erabat erreplikagarria da; edonon erabil daitekeela" eta udalerri eta hirietarako tresna "benetan erabilgarria" dela azpimarratu dute. Eraikin edo eraikin-motak lehenik berritu edo egokitu behar direla zehazteko balio du, eta horrela egokitzapen-neurriak modu eraginkorragoan aplikatu ahal izateko.
Iturri ofizialaren informazioan oinarritutako edukia: Zientzia Kaiera — Cátedra de Cultura Científica de la UPV/EHU (02/11/2026)