Miren Melendez ginekologoak azaldu duenez, menopausiaren hasiera hilekoaren desorekekin lotu ohi da, eta horrek emakume asko kontsultara eramaten ditu. Prozesu honetan, beroaldiak, umore-aldaketak, suminkortasuna, lo egiteko zailtasunak eta "buruko lainoa" bezalako sintomak ager daitezke. Elena Mena ginekologoak, Areetako Osakidetzako emaginak, azpimarratu du gorputza bere hurrengo etapaz ohartzen hasten den unea dela, obulutegien funtzionamenduaren amaiera ekarriz.
“"Onartu behar dugu dena ez dagoela gure esku. Ez zaitez errudun sentitu 10 kilo hartu badituzu, edo etxetik ateratzeko gogorik ez baduzu. Gorputzaren zikloak dira. Onartu dena ez dagoela gure esku eta gure ingurua ere moldatu egin beharko dela. Aldaketak ez du zertan borroka bat izan."
Saioa Hernandez psikologo eta sexologoak adierazi du perimenopausiaren sintomatologia nahasiagoa izan daitekeela, buruko minak edo bularreko minak bezalakoak, hilekoaren aldaketekin lotu ezin direnak. Nekea, loaren aldaketak eta lehortasuna ere ohikoak dira. Olatz Bilbao nutrizionistak ohartarazi duenez, 60 sintoma baino gehiago egon daitezke, eta askotan emakumeek ez dituzte menopausiarekin lotzen. Pisu-igoera kezka nagusietako bat da, estrogeno eta progesterona jaitsierak metabolismoa moteltzen baitu.
Sexualitateari dagokionez, Bea Sever sexologoak azaldu du interes sexuala galtzea faktore anitzek eragin dezaketela, orgasmoak lortzeko zailtasunak eta testosterona jaitsiera barne. Hala ere, horrek ez du esan nahi sexualitatea desagertzen denik, baizik eta bizitzeko modu berri bat hasten dela. Irati Larrazabal fisioterapeutak azpimarratu du menopausiak maila muskularrean eta funtzionalean ere aldaketak eragiten dituela, zoru pelbikoan eraginez eta inkontinentzia edo prolapsoa bezalako arazoak sortuz. Horregatik, orgasmoak edukitzea gomendatzen du, plazerra eta odol-zirkulazioa hobetzeko.
“"Menopausia etapa berri gisa ikusi behar dugu. Orain ‘zaintzaren hormona’ jaisten denez, besteak zaintzeari utzi eta geure burua zaintzeko garaia da."
Lan-eremuan, menopausiak lanean ari diren emakumeen %11 ingururi eragiten die, eta kopuru hori handitzen joango da gizartearen zahartzearekin. Jone Bengoetxea, ELA sindikatuko Genero Berdintasun Politikarako arduradunak, menopausiaren patologizazioa kritikatu du, eta ikuspegi bio-psiko-sozio-kultural batetik aztertzearen garrantzia azpimarratu du. Leticia Mancisidor, Osakidetzako erizaina eta LAB sindikatuko ordezkaria Uribeko ESIan, menopausia lan-osasuneko gai gisa tratatzearen alde agertu da, enpresek ikusezin bihurtzen duten arazoa dela adieraziz. Laneko Arriskuen Prebentziorako Legeak enpresak langileen egoera biologikoa aitortzera eta lanpostua egokitzera behartzen dituela gogorarazi du.
Adituek autozaintzaren eta gorputzean gertatzen diren prozesuak ulertzearen garrantzia azpimarratzen dute sintomak arintzeko. Dieta zaintzea, ariketa fisikoa egitea eta ez erretzea lagungarriak izan daitezke. Kasu batzuetan, osagarri naturalak edo hormona-terapia ere kontuan hartu daitezke, betiere kasu bakoitza banaka aztertuz. Mena ginekologoak aholkatu du aldaketetara egokitu eta laguntza eskatzeko, sintoma gehienak aldi baterakoak baitira eta gorputzak bere oreka berria aurkitzen baitu denborarekin. Hernandez psikologoak menopausia aukera gisa ikustea proposatzen du, norberaren zentzumenak entzuteko eta beharrak argiago adierazteko.
