Ordiziako Udalak, Bizikidetzarako Mahaiaren bitartez, memoriaren aldeko konpromisoa berritu du gaur, azaroaren 10ean, Memoriaren Egunean. Ia bi legegintzaldi hasi zen Mahaia, eta ordutik, «diskrezioz eta foku publikotik urrun» lan egin du, prozesu garrantzitsuenek denbora, entzuketa eta konfiantza behar dituztela sinetsita. Urte hauetan zehar, topaketak, elkarrizketa lasaia, akordioak eta desadostasun sendoak izan dira, helburu partekatu batekin: gure udalerriko bizikidetza sustatzea, giza eskubideak eta pertsona guztien duintasuna errespetatuz.
Adierazpen instituzionalak gogorarazi duenez, iragan hurbilaz hitz egiteak sentsibilitatea, zintzotasuna eta entzuteko borondatea eskatzen ditu, «batzuetan entzutea zaila den hori ere». Hala ere, desadostasunak egon arren elkar entzuteko gaitasunean datza prozesu honen benetako balioa.
Mahaiaren arabera, «inork ez atzean utzi gabe» eta sufrimendua aitortu gabe duten familia bakar bat ere utzi gabe, biktima guztiak aitortu nahi dira. Erakundeek ezin dute indarkeriak eragindako mina erabat konpondu, baina bai aitortu publikoki jasandako sufrimendua, «biktima guztien memoria duindu» eta «haien mina komunitate osoari ere eragiten diola» argi adierazi.
Oraindik bide luzea dago egiteko, udalerriko indarkeriaren motibazio politikoko giza eskubideen urraketa guztiak eta sufrimendu guztiak sakonago ezagutzeko. Horregatik, Bizikidetzarako Mahaia, Baketik Fundazioarekin batera, ikerketa lan bat egiten ari da Ordiziako sufrimenduaren mapa egiteko, Argituz Giza Eskubideen Aldeko Elkarteak garatutako metodologia jarraituz. Lan horren helburua da gure herriaren historia hurbila markatu duten giza eskubideen urraketa guztiak, beste gertakari bortitzak eta sufrimenduak argitzea, eta horrela biktima guztiak aitortzea.
Mahaiaren ustez, gizarte gisa, «egiak aitortzeko, desberdin pentsatzen dutenekin esertzeko, entzuteko eta beste pertsonen sufrimendua aitortzeko» ardura dugu, nahiz eta haien kontakizuna gurea guztiz bete ez. Horrek, elkarrengandik urrun sentitu izan ditugun horiengana hurbiltzea esan nahi du, desadostasunetik ere printzipio komunak aurki daitezkeela deskubrituz.
Horregatik, elkarrizketarako espazio seguruak sortzearen garrantzia defendatzen dute, non entzutea hitz egitea bezain garrantzitsua den, eta non desadostasuna ez den mehatxu gisa ulertzen, baizik eta auzokidea hobeto ulertzeko aukera gisa. Bizikidetza ez baita adostasunetik jaiotzen, errespetu mutualetik, giza eskubideetatik eta iritzien aniztasunetik baizik.
Azkenik, iragartzen dute «espazio bat sortuko dela memoriarentzat», non biktima guztiak aitortuko diren eta pertsona guztien arteko bizikidetzaren eta topaketaren sinbolo izango den.
Bizikidetzarako Mahaiko kideak hauek dira: Adur Ezenarro Agirre eta Jon Ander Caballero Zubelzu (EH Bildu); Joseba Aranburu Ganzarain eta Jose Ignacio Iturrioz Gotor (EAJ); Viviana Murillo Cazar eta Mila Sukia Galparsoro (Ordizia Orain-Elkarrekin Podemos Ahal Dugu); eta Ana Sanchez Herraz (PSE-EE).
