Agur Peter Chiopsa apaizari, Euskadin sei urte eman ondoren Afrikara itzultzen dena

Malawi tik Gipuzkoa ra egindako 10.000 kilometro baino gehiagoko bidaia egin zuen Peter Chiopsa apaizak 2020an, pandemia betean. Zomba ko apezpikuak, George Desmond Tambala k, bidali zuen Donostiako elizbarrutiari laguntzera, orduan José Ignacio Munilla ren zuzendaritzapean zegoena.

Futbol zale amorratua izanik, Eibar ren berri bazuen, orduan Lehen Mailan zegoena. Baina gutxi gehiago zekien helmugari buruz. Gainera, Afrikako kontinentea uzten zuen lehen aldia zen, eta Europan barrena egiteko ideia liluragarria zitzaion. Garai hartan, Eibar reko industria-izaerak eta gizarte garatuak inpresioa eragin zion, 'Afrikako bihotz beroa' deitzen dioten lurralde nekazari erraldoian hazi zen pertsonari, bere jendearen izaera atsegina eta bakezalea nabarmenduz, baina pobrezia, lehorteak eta uholdeak gogor astindua.

2020an, Peterrek ez zuen imajinatzen Gipuzkoa n bere egonaldia, hasiera batean hiru urterako aurreikusita zegoena, sei urtera arte luzatuko zenik. Orain, egonaldi horrek amaiera data du. Irailaren 6an Afrikara itzuliko da, berriro ere Gipuzkoa ra ekarri zuen apezpikuak deituta. «Gazteak bertan hartu behar ditut Zombako elizbarrutian», azaldu du 34 urteko apaizak, denbora honetan bere lan pastoralaren bidez Gipuzkoa ko herri guztietan «bat gehiago» sentitu dela adieraziz.

Ez ditu inoiz ahaztuko Ipurua eta Anoeta ko arratsaldeak bere idoloak ikusten. «Realeko baino lehenago, Eibarrekoa naiz... han nintzela, Félix izeneko gizon bat ezagutu nuen, egunero mezara joaten zena, Eibarren jarraitzaile handia zen eta nire zaletasunaz hitz egitean Ipuruara eramaten hasi ninduen», kontatzen du. Bereziki ondo hitz egiten du eibartarrek emandako harreraz, lehen hilabeteetan egokitzeko zailtasunak gainditzen lagundu ziotenak. Gainera, Covid-aren osasun-larrialdiak ez zion gauzak erraztu. Euskara eta gaztelania ez zekizkian hizkuntzak, eta horrek zailtasunak ekarri zizkion. «Baina eibartarrek hori konpentsatu zuten, askorentzat bat gehiago izan nintzen beren mahaian», baloratzen du.

Hamar hilabete eman zituen Eibar ren. Ondoren, urtebetez bizi izan zen Itsasondo n, bertako, Ordizia, Zaldibia, Legorreta eta Gaintza ko parrokiekin batera. Azkenik, lau urte eman ditu Goi-Urola eskualdean, Urretxu, Zumarraga, Legazpi, Ezkio eta Gabiria ko parrokiekin batera. Zumarraga ko etxe parrokiala izan da bere etxea eta Urretxu ko San Martin Tours eliza izan da gehien lan egin duen lekua. Horregatik, igandean bertan agurtuko dute, eguerdiko hamabietan, meza kantatu batekin eta ondoren elizako portikoetan hamaiketako bat izango da.

Hemen utziko ditu Zumarraga ko Argixao ko Urola ko beteranoekin futbolean entrenamenduak, bertako bulegoan irakasle Mari Carmen Viedma k ematen zizkion euskara eskolak, Telleriarte, Brinkola, Gabiria... ingurune landako giroa eta miresten duen euskal kultura. «Hemen dituzten tradizioak gustatzen zaizkit, jendeak asko zaintzen ditu», baloratzen du Peterrek, baita 'En Tol Sarmiento' taldearen zalea ere.

Gazteak laguntzeko helburuarekin itzuliko da Zomba ra. Afrikako gazteak lagunduko ditu, fedearen eta kirolaren bidez drogaren munduetatik ateratzen lagunduz. Etorkizunari itxaropentsu begiratzen dio.

Ez du ezkutatzen Gipuzkoa uzteko tristura. «Nire bihotzean eramango dut Eibar, Itsasondo, Urretxu, Legazpi, Zumarraga, Ezkio, Gabiria... zati bat», dio Chiopsak, bere izaera ireki eta sinpatiagatik bere auzokideen maitasuna irabazi duena.

Bere familia erlijiosoa da. Peter sei anai-arrebetatik laugarrena da. Filosofia ikasi zuen Malawi Katoliko Unibertsitatean 3 urtez eta teologia San Pedroko Seminario Nagusian 5 urtez. Bere aitonetako batek apaiz egiteko animatu zuen eta 2019an egin zuen. Hilabete baino gutxiago zeraman Afrikako eliza txiki baten arduran, bere apezpikuak Eibar rera bidali zuenean. «Carmelita da eta zazpi urte eman zituen Euskadi n apaiz, denbora horretan Donostiako elizbarrutiko pertsona asko ezagutu zituen, eta José Ignacio Munilla k parrokia-laguntzaileak bilatzen zituela jakin zuenean ekarri ninduen hona», azaldu du Peterrek, azken urteetan Nafarroako Unibertsitateko bekarekin Teologia Moraleko master bat egiteko aukera izan duena.

Afrikara itzultzeak aldaketa handia dakar berarentzat. «Nire lehen urteak apaiz gisa hemen bizi izan ditut. Berriro hasi behar dut apaiz gisa Afrikan, bizitza erraza ez duten gazteekin, fedearen eta kirolaren bidez drogaren munduetatik ateratzen lagunduz. Etorkizunari itxaropentsu begiratzen diot», ziurtatzen du. Ez du alde egin nahi Gipuzkoa ko parrokietan aurkitu dituen apaiz, fededun eta boluntario guztiei eskerrak eman gabe. «Hemen sei urte zoragarri bizi izan ditut guztiei esker», dio.