Akusatuak, dirua zuritze delitu batengatik hiru urteko kartzela-zigorra eta 300.000 euroko isuna jaso ditzakeenak, erabat ukatu du operazio irregularrean parte hartu izana. Bere defentsaren arabera, ez zuen bere izenean zegoen banku-kontuaren existentziaren berri, iruzurrean inplikatuta egon arren.
Kaltetutako enpresako presidenteak, biktimaren eta lekukoaren kalitatean deklaratu duenak, azaldu du enpresaren posta elektronikora iritsi zen faktura «antzekoa» zela makineria erosteko eta saltzeko operazioetan erabiltzen zituzten beste batzuen aldean. Horregatik, inork ez zuen iruzurrik susmatu. «172.000 euro baino gehiago ordaindu genituen makina batengatik. Bidali zigutenean, enpresak jakinarazi zigun ez zutela ordainketarik jaso. Beraz, berriro ordaindu behar izan genuen».
Fakturak ez zigun susmorik sortu, kontu nazionala zen eta IBAN zuzena zen. Kontu horren titularra kaudimengabea zela ikusi genuenean, auzian jarraitu ala ez pentsatu genuen, bagenekielako ez genuela dirua berreskuratuko eta prozesu judizialak gehiago kostako zitzaigula.
Ertzaintzako agente batek ere parte hartu du, eta adierazi du polizia-ikerketak zehaztu zuela inplikatutako bi enpresen korreoak «seguruenik hackeatu» zituztela. Akusatuak, defentsaren eskaerari jarraituz, azkenik deklaratu du, eta berriro ere ukatu du inplikatutako banku-kontuaren berri izatea.
Fiskaltzaren arabera, prozesatuak ustez «27 transferentzia arte» egin zituen dirua kontuan jaso ondoren, «15.000 euroko gehienezko zenbatekoekin, banku-agintaritzaren iruzurrezko transferentzien alertak ez aktibatzeko helburuarekin». Emakumeak, ordea, ukatu egin ditu akusazio horiek. «Ez nekien ezer epaitegiko gutuna iritsi zitzaidan arte».
Gainera, adierazi du garai hartan bere alabarekin bizi zen pertsona bat izan zitekeela banku-kontuaren titular gisa agertzearen arrazoia. «Konfiantza handia genuen, nire gauzetarako sarbidea zuen. Nire identifikazio-agiriak, banku-zenbakiak... har zitzakeen, bera izan zitekeen, askotan arazoak genituelako». Era berean, ez zuela inolako ordainsaririk jaso argitu du. «Alokairu sozialeko laguntza eskatu behar izan nuen nire egoera ekonomikoagatik». Defentsako abokatuaren galderei erantzunez, ukatu egin du inolako ezagutza informatikorik izatea.
Ministerio Publikoak hiru urteko kartzela-zigorra eta 300.000 euroko isuna eskatzen jarraitzen du, baita 172.169 euroko kalte-ordaina ere kaltetutako enpresari, dirua zuritze delitu batengatik, lapurtutako ondasunen behin betiko helburua ezkutatzearen modalitatean. Defentsak, bere aldetik, absoluzio-epaia eskatu du bere ordezkatuarentzat.
