Zinemagile barakaldarrak, Bilboko Zinema Ikusezinaren Jaialdian saritua izan ondoren, bere film laburrak, Hogaitabat izenekoak, jorratzen duen gaiaren inguruan hitz egin du. Film labur honek Txinan adoptatutako neska baten istorioa kontatzen du, zeinak helduaroan bere begiak arrazakeriaren lekuko bihurtu direla kontatzen duen, herrialde batean non inork ez duen bere burua arrazistatzat hartzen.
Zinemagileak Euskal Herriko Unibertsitatean Ikus-entzunezko Komunikazioan graduatu zen, eta Zinebi eta Zinegoak nazioarteko zinema jaialdietan parte hartu du, bai boluntario gisa, bai gazte epaimahaikide moduan. Gainera, produkzio laguntzaile gisa aritu da Kultura, Komunikazio eta Garapena erakundean. 2024an Gidoi Mentoring deialdian hautatua izan zen fikziozko gidoi luze bat garatzeko, eta Aukera mentoring programan parte hartu du Haziak fikziozko film laburra garatzeko. Proiektu horren teaserrak bi sari lortu zituen Zinebi jaialdian. Bere taldea 2DEO Serieak deialdian hautatua izan da Laboa seriearekin, eta laster Noka izeneko beste zinema tutoretza batean murgilduko da Tabakaleran.
“"Euskara gara eta hemen gaude. Eskutik eskura trazatu dugu gure herriaren gorpuzkera. Hatsanturik, baina aitzina eraman gaitu gorputzak. Urrats bat eta bestea, lurrean errotuz. Korrika dabilenean taupadak azkartzen zaizkion gorputza da gurea. Asaldatu egiten dena. Nekatu egiten dena. Hunkitu egiten dena. Korrika dabilenean indarberritzen den gorputza da gurea. Etengabeko eraldaketak aberasten duena. Beti aurrerantz doana. Euskara gara diogu, ez euskara naiz. Komunitateaz ari gara. Beso zabalik dagoen gorputzaz, zeinak leihoak dituen begietan"
Zinemagileak adierazi duenez, askotan txinartzat hartzen dute, eta ezin dute irudikatu euskara bere ama hizkuntza denik. Haurtzaroan, esperientzia mingarriak bizi izan zituen, non bere gurasoak ez zirela bere benetako gurasoak esaten zioten. Horrek Txinarekin zerikusia zuen guztia gorrotatzera eraman zuen, eta bere begiak operatu nahi izan zituen, biribilak izan zitezen.
Gaur egun, zinema jaialdietan saritua eta tutoretza askotarako hautatua izanik, bere lehen film luzerako gidoia martxan duela, bere hausnarketa sakonagoa da. Identitateaz eta izateaz galdetzen dio bere buruari eta besteei: «Non datza zure nortasuna? Non herri baten arima? Begietan? Azalaren kolorean? Bai, Txinan jaio nintzen. 11 hilabetez izan nuen... jaioterri?? Baina hemen bihurtu naiz emakume, barakaldar, alaba, ahizpa, lagun, zinegile. Hemen hasi, hemen hazi, hemen hezi. 21 urte dira euskalduna naizela. Hain al da zaila besteek onartzea, ez harritzea?»
Zinemagileak azpimarratzen du euskaldun izateak ez duela zerikusirik jaioterriarekin edo ezaugarri fisikoekin, baizik eta hizkuntzarekin, kulturarekin, sentimenduekin eta bizitzarekin. Trantsizio garai batean bizi dela uste du, non mundua globalizatzen ari den eta euskal gizarteak aniztasuna onartu behar duen.
