Fatma Lahsen, Saharako kanpamentuetan jaiotakoa (1978), Euskal Herrira iritsi zen duela bost urte, osasun arrazoiengatik eta seme gazteenarekin batera. Eibarren eta Elgoibarren bizi ondoren, Elgeta aukeratu du bizileku, eta bertan aurkitu du bakea eta komunitatearen babesa. "Oso ondo hartu eta oso gustura" bizi dela adierazi du, eta ez du jaioterrira itzultzeko asmorik.
Haurtzaroan Europara etortzea amesten zuen, bizimodua errazagoa izango zelakoan. 15 urterekin ezkondu eta lau seme-alaba izan zituen. 2018an iritsi zen Euskal Herrira, osasun arazo larriek eta bere seme txikienak behar zuen tratamenduak bultzatuta. Hiru alaba Saharan geratu ziren aitarekin. Ospitaleratze eta ebakuntza ugari izan ondoren, hobeto sentitzen da. Bere semea, orain bi urte eta erdikoa zena, bertan hazi da eta ez du itzuli nahi izan.
Hasiera batean, Elgeta herri txikia eta ezezaguna iruditu zitzaion, baina semearen animoak eta eskolako harremanek ateak ireki zizkioten. "Egunak igaro ahala, gehiago gustatzen hasi zitzaidan, eta orain, izugarri gustura nago", aitortu du. Naturak, lasaitasunak eta batez ere herritarren harrerak egin dute bere aldeko apustua. "Elgetar guztiak ezagutzen ditut, eta familia dira. Oso ondo hartu gaituzte semea eta biok", gaineratu du.
Lanbidez tabernan aritzen da, eta horrek ere lagundu dio herrian integratzen. "Ez daukat inolako asmorik Elgetatik joateko; hemengo bizimodua gustatzen zait", azpimarratu du. Saharako bizimodua gogorra dela deskribatu du, dena harea dela eta aukera gutxi daudela. Nahiz eta bere familiak bertako gizon batekin ezkonarazi, bere ametsa Europara etortzea zen.
Bidaia ez zen erraza izan, hiru alabak atzean utzi behar izan baitzituen, eta semeak ere negarrez ekin zion bidaia berriari. Hala ere, Elgetan bizitza berri bat eraiki du. "Etxebiden etxea eskatu behar nuen, eta hiru herri aukeratu beharrean bakarra hautatu nuen: Elgeta", azaldu du, hirietako zaratak eta jendetza saihestuz.
Saharar kulturako ohiturak mantentzen ditu, hala nola melfa janztea eta tea hartzea, nahiz eta lanerako ez den beti praktikoa. Ramadana eta Arkumearen Festa ere ospatzen ditu, batzuetan Gasteiz-ko familiarekin elkartuz, baina Gabonak eta Errege Eguna Elgeta-koekin ospatzen ditu.
Alabak faltan botatzen ditu, zortzi urte baitaramatza haiek ikusi barik, bideo-deien bidez soilik harremanetan. "Gustatuko litzaidake haiek hona etortzea", adierazi du, nahiz eta saiakerak egin arren ez duten lortu.
Elgetan bizitzearen arrazoietako bat euskara da. "Nire semeak euskara oso ondo ikas dezan", adierazi du, herrian euskararen erabilera %100ekoa dela nabarmenduz, Eibar eta Elgoibar-rekin alderatuta. Nahiz eta oinarrizko hitzak baino ez jakin, euskara ikasteko talde batean izena emateko prest legoke, lan eta hitzorduengatik Bergarara edo Eibarrera joatea zaila baitzaio. Euskaldunak "bere beste familia" direla dio.
Euskal Herrira iritsi zenean, ez zekien ez euskaraz ez gaztelaniaz. Frantsesa ikasi zuen Saharan, eta gaztelaniaz zerbait hitz egiten eta ulertzen du, nahiz eta ez duen guztiz ondo menperatzen.
