Leintz Gatzagako Santutegian, duela 65 urte Dorletako Ama Birjina txirrindularien patroia izendatzeko egindako bidaiaren protagonistak omendu dituzte. Ángel Serrano (91 urte), José Luis Serrano (84 urte) eta José Luis Sáenz de Olazagoitia (84 urte) elkartu ziren berriro ere, oroitzapen eta emozioz beteriko ekitaldian.
1960ko uztailaren 28an hasi zen Ángel Serrano (25 urte), bere anaia José Luis (18 urte) eta José Luis Sáenz de Olazagoitia gasteiztarra (19 urte) protagonista izan zituen abentura. Dorletako Santutegitik abiatu ziren, Aita Santu Joan XXIII.ari txirrindularien patroia izendatzeko baimena eskatzeko helburuarekin. Bederatzi egunetan 1.846 kilometroko ibilbidea egin zuten, 20 kilotik gorako bizikletetan, eta etapa batzuk 200 kilometro baino gehiagokoak izan ziren.
“"Esperientzia oso hunkigarria da."
Bizitzaren gorabeheren ondorioz 65 urtez elkar ikusi gabe egon ondoren, hirukoteak berriro ere besarkada beroa trukatu zuen. Bidaia hark Dorleta eta Leintz Gatzaga izenak Erromara eraman zituen pedalei eta fedearen indarrez. Emilio Quiles, La Brasileña taldeko zuzendari ohiak, 'espedizio miragarria' deitu zion ekitaldiari.
Dorletako Ama Txirrindulari Elkarteak eta Leintz Gatzagako Udalak antolatutako omenaldian, txirrindulari beteranoek beraien esperientziak eta oroitzapenak partekatu zituzten. Olazagoitiak, gaur egun ere bizikletan ibiltzen jarraitzen duenak, bere adina nabarmendu zuen: "84 urterekin ezin da gehiago eskatu". Ángel Serranok, espedizioko mekanikari ofizialak, bere 91. urtebetetzea ospatu zuen ekitaldi berean, eta ez zuela horrelako harrera espero adierazi zuen.
Erromara 1960ko abuztuaren 5ean iritsi ziren. Hiru egun geroago, Aita Santu Joan XXIII.ak, txirrindularitzaren zale amorratua zenak, beraien audientzia berezia eskaini zien Castelgandolfoko udako egoitzan. Han, Dorletako Ama Birjina txirrindularien patroia izendatu zuten.
Bidaiaren xehetasunak ere gogoratu zituzten, hala nola, alforjetan pisua eta "tonelada eta erdi psikologikoki" zutela esan zuen Ángel Serranok. Gau batean, elizaren atarian lo egin behar izan zutela kontatu zuen, eta beste batean, Vatikanoan sartzeko, korneta berriak erosi behar izan zituztela, haien alforjetan ez baitzegoen horrelakorik. Monseñor Laboaren bitartekaritzak, Loiolako apezpikuak eta Pasai San Joaneko Monseñor Laboak emandako telefono eta kontaktu gakoek, bidaiaren arrakasta ziurtatu zuten.
