Eleberriak Café Mokka kafetegi klasiko batean kokatzen du istorioa, non bezeroen joan-etorriek elkarrizketak sortzen dituzten. Alberto kamareroa da protagonista eta narratzailea, eta berak hamaika buelta ematen dizkie gai horiei, beti musika onez giroturik. Idazleak adierazi duenez, eleberri formatua ez zen hasiera batean aurreikusitako zerbait, baina ideiak garatu ahala, ohiko errelato motzak baino luzeagoa izateko potentziala ikusi zuen.
Idazleak eta Alberto pertsonaiak kafe klasikoekiko zaletasuna partekatzen dute. Espazio horiek ederrak direla uste du, dekorazio bereziarekin, musika zaintzen dutenak eta tertuliak bultzatzen dituztenak. Eleberrian, iritzi desberdinak kontrastatzen dira, diskurtso monolitikorik gabe, baina Alberto ren mundu ikuskera bat sumatzen da, idazlearen ikuspuntuekin bat egiten duena.
“"Iruditzen zait maila kulturala jaisten ari dela, gero eta zailagoa dela fundamentuzko gauzak irakurtzea, entzutea…"
Eleberriak askatasunaren auzia ere jorratzen du, baina ez ukapen gisa, baizik eta ustezko askatasunaren erlatibizazio gisa. Inkontzientearen indarrak etengabe eragiten du errealitate horretan. Sexuen arteko gatazkaren teoria ere agertzen da, zalantzatik eta ikuspuntu desberdinetatik planteatuta, ez ziurtasun erabatekotik. Idazleak gai delikatuen inguruan, hala nola haurtzaroko trans auzia, iritzi zehatzik eman gabe, errealitate bat aurkeztu eta zalantzak planteatu nahi izan ditu.
Haurtzaroaren inguruko gogoetek eta gizartearen infantilizazioak ere pisu handia dute eleberrian. Idazleak kezka hori partekatzen du, eta Bruckner pentsalariaren gogoetez baliatzen da bere ikuspuntua plazaratzeko. Musikak ere presentzia handia du, Alberto musikaria izandakoa baita eta jazz zalea, kafetegiko giroa mimoz zainduz. Eleberriak irakurleen harrera ona izan du, hiru astetan bigarren ediziora iritsi baita.
