Etxebizitza baten jabeek hamabi urteko prozesu luze bati amaiera eman diote Irunen, okupazio egoera bati aurre eginez. Prozesua 2014an hasi zen, jabeek jakin zutenean Irungo Udalaren Hiri Planak ez ziela uzten etxea konpontzen edo saltzen. Egoera horren aurrean, udalari erosteko eskatu zioten, baina hasiera batean ez zuten erantzunik jaso.

2023an, jabeetako bat ospitaleratu zenean, arazoa berriro agertu zen, eta udalari berriro eskatu zioten etxea erosteko. 2024an, Arartekoaren bitartez, Irungo Udala mugitu zen eta eskaintza bat egin zien. Akordio batera iritsi ziren, baina orduan jakin zuten jabeek ez zutela gurasoen herentzia onartu, eta gainera, etxeak 1930etik zetorren hipoteka bat zuela.

Oztopo horiek gainditu ondoren, udalaren behin betiko onespena lortu zuten, baina etxe barruan inor ez egoteko baldintzarekin. Kasualitatez, hilabete batzuk lehenago, jabeetako bat ospitaleratu zenean, okupak sartu ziren. Ertzaintzak hainbat aldiz esku hartu zuen okupak ateratzeko, baina prozesu judizialak motelak eta zailak izan ziren, jabeek askotan ez baitzuten epaiketen berri jasotzen.

Prozesu luze honetan, jabeek hainbat zailtasun pertsonal ere bizi izan zituzten, senideak galduz eta horrek izapideak atzeratuz. Okupak behin eta berriz sartzen ziren etxean, eta 2025eko abuztuan, berriro sartu zirenean, Ertzaintzako agente batek ezin zela ezer egin esan zien, etxea 'bizileku' deklaratu zutelako, nahiz eta egun bakarra zeramaten bertan. Azkenean, asteazken honetan, etxea hustu behar zenean, inor ez zegoen barruan, Ertzaintzak aurretik abisatu baitzien.

Jabeek adierazi dutenez, prozesu honek eragin handia izan du haien osasunean eta ongizatean, hiru urte baino gehiago lo egin gabe eta zortzi kilo argalduz. Azkenean, Irungo Udala eta Irungo Udaltzaingoa koordinatu dira etxebizitzaren zaintza bermatzeko eta hesia jartzeko agindua eman dute, prozesuari behin betiko amaiera emanez.