Ikerketa honek Euskal Autonomia Erkidegoko landa-eremuetan bizi diren gazteen emantzipazio-baldintzak eta beharrak aztertzen ditu, erakundeek udalerrien errealitate zehatzetara egokitutako erantzunak eman ditzaten. Txostenak azpimarratzen du landa-eremuko gazteen emantzipazioari ikuspegi interinstituzional eta zeharkako batetik heldu beharra dagoela.
Azterketa Araba, Bizkaia eta Gipuzkoako zazpi eskualdetan egin da, 18 eta 34 urte bitarteko gazteekin eta baita eragile eta teknikariek ere parte hartu duten galdeketen, elkarrizketen eta tailerren bidez. Emaitzek erakusten dute, egoeraren araberako desberdintasunak gorabehera, hiru lurraldeetako gazteen emantzipazio-prozesuan ezaugarri komunak daudela. Horien artean, etxebizitza da muga nagusia, enplegua izatea ez da nahikoa, familiaren laguntzaren mendekotasuna dago, eta autonomia eta proiektu propio baten desira nabaria da.
“"Landa-eremuko gazteen emantzipazioari erakundearteko eta zeharkako ikuspegi batetik heltzeko beharra dago."
Datu esanguratsuenen artean, gazteen %51,9k nahiago luke bere udalerrian emantzipatu, eta %20,7k inguruko antzeko ezaugarriak dituzten herriak aukeratuko lituzke. Kontrara, %6,7k soilik egingo luke hirira joatearen alde. Datu honek gazteek beren lurraldearekin duten lotura estua erakusten du, eta sustraitzea politika publikoak diseinatzeko elementu garrantzitsutzat jotzen da.
Euskal Autonomia Erkidegoko gazteen emantzipazio-datuak kezkagarriak dira: gazteen %31 baino ez dago emantzipaturik, eta batez beste ia 30 urterekin lortzen dute hori. Hamar gaztetik zazpik aitortzen du bizitza autonomoko proiektu bat izateko egiturazko arazoak daudela, eta hori are nabarmenagoa da landa-eremuetan. Bertan, etxebizitza da oztopo nagusia, ikerketan parte hartu duten gazteen %91,8k adierazi baitu ez dutela emantzipatzeko aukerarik.
Emantzipatzea lortzen dutenen artean, familiaren laguntzak funtsezkoa izaten jarraitzen du, elkarrizketatuen erdiari baino gehiagori laguntzen baitie. Hala ere, ikerlanak dio emantzipazioa ezin litzatekeela familia bakoitzaren laguntza-gaitasunean oinarritu, horrek desberdintasunak sor ditzakeelako. Hori dela eta, Jaurlaritzak uste du diagnostiko hau abiapuntu izan daitekeela gazteen emantzipazio-politiketan aurrera egiteko, udalen, foru aldundien eta tokiko eragileen lankidetzarekin.
