Gizarte-baldintzak aldatu ahala, osasun- eta gaixotasun-zaintzaren beharrak ere aldatzen dira. Familia-egituren aldaketek, bizitzako esparru guztietako prekarietateak eta balio pertsonal eta kolektiboen aldakortasunak pertsona bakoitza gaixotasun-prozesuetan modu desberdinean kokatzen dute.
Bizkortzearen kulturan, zaila da ziurgabetasuna onartzea edo, besterik gabe, batzuetan pairatzen ditugun gaixotasunen tratamenduek funtzionatzen ez dutela onartzea. Arintzea, laguntzea eta onartzea dira zeregin nagusiak, ezer egiteko ez dagoenean. Zeregin horiek, askotan ikusezinak, gizatasuna ematen diote osasun-laguntzari, nahiz eta jarduera-txostenetan ez agertu, esku-hartzeak, diagnostiko-probak edo tratamendu arrakastatsuak bezala.
Araba ko OSI ko Zainketa Aringarrien Taldeko profesionalek bizitzaren amaierari nola aurre egin, gaixoak eta haien familiak nola lagundu eta, laburbilduz, medikuntza errukitsua nola egin irakatsi dute. Izan ere, zaintza eta osasuneko profesional horien lana ezinbestekoa da bizitza on baterako, etxebizitza duina, janari osasungarria eta eskuragarria edo etxeetako berotasuna bezainbeste.
Zainketa aringarriak ez dira oso ondo ulertzen, batez ere Arabako administrazioetako kudeatzaileek, non gaur egun asistentzia-baliabideen eskasia lehen mailako arazo nabarmena den.
Gaur egun, Araba n 65 urtetik gorako 80.000 pertsona baino gehiago bizi dira, eta urtero 3.000 baino gehiagok zainketa aringarriak behar dituztela kalkulatzen da. Hala ere, gaur egun Araba k ez du epe ertain eta luzeko egonaldietarako plaza mota horietako bat ere. Egoera horrek kontraste handia egiten du EAE ko beste lurraldeekin: Bizkaia k 75 ohe espezializatu ditu eta Gipuzkoa k 30.
Osakidetza k soilik etxeko zainketa aringarriak eskain ditzake, Lehen Mailako Arreta ren bidez, edo Santiago Ospitalean, plaza kopuru oso murriztuan. Vitoria-Gasteiz en, etengabeko arreta medikoa, hain desiragarria den 24x7, azpikontratatutako enpresa baten esku utzi da, sarekoak ez diren langileekin eta prestakuntza-gabezia nabarmenekin.
Baliabide-eskasiaren egoera larri hau 2019 tik luzatzen ari da, egonaldi luzeak behar zituzten gaixoak hartzen zituen zentroarekin mantentzen zen kontzertua amaitu zenean. Horrela, zazpi urte daramatzate Osakidetza ko eta IFBS ko kudeatzaileek elkarri erantzukizuna pasatzen, baina irtenbide eraginkorrik proposatu gabe.
