Etxebizitza arloko zuzendari ohiak, Euskadi ko etxebizitza politiken zati handi baten bultzatzaile izan denak, erretiroa hartu du 36 urte ko ibilbidearen ondoren. Bere esanetan, etxebizitza eskuragarritasuna Euskal Herria ko arazo nagusietako bat bihurtu den une delikatuan doa, baina lege berri bat eta hamabi arau aldatzen dituen dekretu konplexu bat onartu ondoren.

Dekretu berriaren helburua laguntza programak eta jarduteko sistemak egungo garaietara egokitzea da. Gaztelagun edo Bizigune bezalako planak indartzeaz gain, hirugarren sektoreak administrazioarekin lankidetzan aritzeko prozesua malgutzen du, orain arte iristen ez ziren kolektiboetara iristeko.

Etxebizitza krisiaren aurrean lehenago zergatik ez den jardun galdetuta, zuzendari ohiak adierazi du gauza asko egin direla, politika sendoak. Dekretu hau fenomeno berri baten eta departamentuaren jarrera politiko berri baten aurrean emandako erantzuna da, klase ertainetan zentratuz eta laguntza sistemetara iristen ez ziren pertsonek horietara sarbidea izan dezaten.

Eusko Jaurlaritza k eraikuntza sustatzeko lege berri bat ere onartu du. Epe ertaineko irtenbidea etxebizitza gehiago eraikitzea dela azpimarratu du, baina epe laburrean egunero irtenbideak eman behar direla. Horretarako, laguntza programak eguneratuko dira dekretuaren bidez, eta Alokaplus izeneko alokairu aseguru publikoa ere abian jarriko da.

Helburua etxebizitza hutsak mobilizatzea da. Euskadi n, alokairuko pisuak dituzten jabeen %94 pertsona fisikoak dira, ez jabe handiak. Horietako asko, bizitza osoan aurreztu duten langileak dira, eta beldurra diote errenta ez ordaintzeari edo maizterrak kaleratzeko prozesu luzeei. Horregatik, segurtasun juridikoa eskaintzea funtsezkoa da. Alokaplus programarekin eta desgrabazio fiskalekin, jabeek irabazi egiten dutela frogatuta dago.

Alokairuaren prezioak mugatzen dituen indizearen aurrean, zuzendari ohiak adierazi du prezioen erregulazioak ondorio kaltegarriak izan ditzakeela, baina Euskadi n alokairu kontratuen kopurua ez dela jaitsi. Krisiaren arrazoia eskaintza falta dela azpimarratu du, eta hori konpontzeko segurtasun juridikoa behar dela.

Gazteak dira erronka handienetako bat. Zuzendari ohiak adierazi du gazteek etorkizunari buruzko itxaropen falta dutela, eta horrek gizartearentzat arrisku handia dakarrela. Etxebizitza arazoa konpontzen ez bada, herrialdearen etorkizun ekonomikoa eta ongizate estatua arriskuan egongo direla ohartarazi du.

2008 ko krisia gogorrena izan zela gogoratu du, finantza burbuila batek etxebizitza sektorea suntsitu zuelako. Gaur egungo egoera ere zaila dela onartu du, prezioak 2007 ko mailetara itzuli direlako. Etxebizitza aktibo finantzario bihurtu da, eta hori kontrolatzea funtsezkoa da. 2027 tik aurrera itxaropen burbuila hau gelditzen hastea espero du.